Yolumu bilmiyorum
ölmüyor gülmüyorum
bu hayat yordu beni
bildiğin gibi değil

Dallarım devriliyor
gençliğim savruluyor
bir ayaz vurdu beni
bildiğin gibi değil

Güllerim devriliyor
gençliğim savruluyor
bir ayaz vurdu beni
bildiğin gibi değil

Eskiden mevsim seçerdim
solardım çiçek açardım
şimdi ben o ben değilim

Bir nefes bir ahım var
bilmem ne günahım var
vedalar sardı beni
bildiğin gibi değil

Dallarım devriliyor
gençliğim savruluyor
bir ayaz vurdu beni
bildiğin gibi değil

Güllerim devriliyor
gençliğim savruluyor
vedalar yordu beni
bildiğin gibi değil

‘Şehrin en karanlık yerinde duruyorum, haydi vur beni!..
hiç ümidim kalmadı, tutunacak bir dalım
başımı yere eğme benim, mazlum yerine koyma
allı pullu düşlerim vardı oysa
bir hayat böyle tersine dönmez, bir yiğit böyle harcanmaz
dağlara taşlara bağırasım geliyor
içim yanıyor içim
bildiğin gibi değil…

Bu bir hikayenin bitişi midir?
bu kanlı bir veda mıdır?
bu son savaşçının yediği kurşun,
bu son kalenin de düşüşü müdür?
dalgaların çekilişi, bayrakların yıkılışı,
bu, şarkıların susuşu mudur?
ömrüm kanıyor ömrüm
bildiğin gibi değil…

Gel bana dogru kalbimi kirma
gonlumu yorma hasretim olma
sen bana yar ol omrume nur ol
cennete yol ol ellerin olma
gel bana dogru hasretim hasret
anlarsin elbet umidim sabret
gokyuzu indi yeryuzu kalkti
askima bakti agladi hayret

Sevmeden sevilmeden bu hayat yasanmaz ki
Kalplerdeki heyecan sebebsiz baslamaz ki
Sen olmazsan yanimda avutamam kendimi
Dört kitaba nakil olsam anlatamam derdimi!!!!!!!!